อารมณ์ขันคนหลังกล้อง: 8 วิธีแทงใจดำช่างภาพ

แน่นอนว่าช่างภาพต้องเป็นมิตรและพร้อมเข้าใจลูกค้าเสมอ ส่วนลูกค้าเองก็ไม่จำเป็นต้องรู้ลึกเรื่องกล้องเรื่องถ่ายภาพ และมีสิทธิ์ถามได้ทุกเรื่องอย่างเต็มที่ แต่บางสถานการณ์ก็ทำใจยอมรับได้ยากจริงๆ ซึ่งอาจเป็นเพราะความอ่อนไหวและทิฐิในวิชาชีพของผมรวมถึงเพื่อนร่วมอาชีพทั้งหลายนั่นเองครับ

1. "ถ่ายให้เหมือนใน Pinterest แบบนี้เป๊ะๆ เลยได้ไหม!"

จริงๆ ผมชอบแพลตฟอร์มนี้มาก และมีรูปน่าสนใจเพียบเลย แต่ข้อแรก การลอกงานคนอื่นมันไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจ และข้อสอง รูปบางส่วนในนั้นก็ซ้ำซากจำเจ หรือเข้าขั้นรสนิยมไม่ดีจนถ้าต้องไปเลียนแบบคงรู้สึกกระดักกระเดิดน่าดู ในขณะเดียวกัน ผมมักแนะนำให้ลูกค้าเลือกรูปที่ชอบมาให้ดูครับ จะได้เห็นภาพตรงกันว่าชอบแบบไหน คาดหวังโทนสี อารมณ์ภาพ หรือสไตล์แบบใด

2. ศึกแย่งชิงสายตากับกล้องมือถือ

ในฐานะช่างภาพที่ถูกจ้างมาเก็บภาพบรรยากาศในงาน ผมต้องคอยใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อดึงความสนใจของผู้คนให้มองมาที่กล้องผม และต้องคอยดึงสมาธิพวกเขาออกจากสารพัดมือถือที่ยื่นออกมาในมุมเดียวกับกล้อง ถ้าคุณเป็นผู้ว่าจ้างในสถานการณ์แบบนี้ อยากให้จำไว้ว่าคุณเสียเงินจ้างเพื่อให้ได้รูปสวยๆ จากกล้องผม ดังนั้นวางมือถือลงแล้วมาอยู่ในเฟรมกันดีกว่า:)

3. "โอ้โห รูปสวยมาก กล้องต้องดีมากแน่ๆ เลย!"

ผมใช้เวลาฝึกฝนฝีมือมาหลายปี และตอนนี้ก็ยังทุ่มเททั้งเงินและเวลาเพื่อพัฒนาตัวเองในสายอาชีพนี้อย่างต่อเนื่อง แต่ประโยคนี้ทำให้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่หุ่นยนต์คอยกดปุ่มบนกล้องแพงๆ เท่านั้น มันไม่ต่างอะไรกับคำชมทำนองว่า "อาหารมื้อนี้อร่อยจัง สงสัยหม้อที่บ้านคงแพงน่าดู"

4. "ขอไฟล์ RAW ต้นฉบับทั้งหมดหลังถ่ายเสร็จได้ไหม?"

เดี๋ยวนี้แทบทุกบ้านมีกล้อง SLR และรู้กันดีว่าไฟล์ RAW นำไปปรับแต่งต่อได้หลากหลาย ด้วยโปรแกรมตกแต่งภาพและพรีเซ็ตที่มีให้เลือกเกลื่อนกลาด การกดคลิกเดียวเพื่อเปลี่ยนโทนภาพจึงกลายเป็นเรื่องง่าย

แต่ต้องเข้าใจก่อนว่า ภาพถ่ายที่เป็นผลงานขั้นสุดท้ายไม่ได้มีค่าแค่ข้อมูลดิจิทัลที่เซนเซอร์กล้องบันทึกไว้หลังลั่นชัตเตอร์ การปรับแก้ภาพให้ออกมาเป็นธรรมชาติ เนียนตา และทรงพลัง ต้องอาศัยเวลาเรียนรู้สั่งสมประสบการณ์นับสิบปี การตกแต่งภาพอย่างประณีตสำหรับงานหนึ่งครั้งใช้เวลานานกว่าช่วงเวลาที่กดชัตเตอร์จริงหลายเท่าตัว ดังนั้น การขอไฟล์ RAW จากช่างภาพก็เหมือนกับการไปขอหนังสือฉบับร่างจากนักเขียน เป็นร่างดิบที่ยังไม่ตรวจแก้คำผิด ไม่ได้จัดหน้า และยังเต็มไปด้วยเนื้อหาหรือย่อหน้าที่ถูกคัดทิ้งไปก่อนตีพิมพ์

5. แอบเอารูปไปแต่งฟิลเตอร์ทับเอง

ผมยังจำความรู้สึกตอนเห็นรูปของตัวเองโดนใส่ฟิลเตอร์ไอจีทับเป็นครั้งแรกได้ดี ตอนนั้นช็อกมาก ทุ่มเทเวลาฝึกฝนตั้งหลายชั่วโมงเพื่อให้ได้สีสันที่ลงตัวและแม่นยำ แต่กลับต้องมาเห็นส่วนสว่างไหม้เกรียมแถมสียังเพี้ยนไปเป็นคนละเรื่อง มันเหมือนโดนแทงเข้ากลางใจเลย ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลยครับ เพราะถ้ามีคนถามว่าใครเป็นคนถ่าย รูปนั้นมันแทบไม่ใช่ผลงานของผมอีกต่อไปแล้ว แต่ก็นั่นแหละ ใครจะมาสนกันล่ะ?

6. ลูกค้าพลาดช่วงเวลาที่แสงดีที่สุด

เวลาเปิดดูพอร์ตโฟลิโอแล้วเห็นช็อตที่ดีที่สุดของช่างภาพ ใครๆ ก็ย่อมคาดหวังอยากได้แสงธรรมชาติสวยๆ แบบนั้นบ้าง แต่ภาพเหล่านั้นขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ และที่สำคัญที่สุดคือช่วงเวลาในการถ่าย หากลูกค้าชอบภาพบรรยากาศยามพระอาทิตย์ตกดินมาก แต่ช่วงเวลานั้นดันติดงานเลี้ยง จะให้มาถ่ายเลียนแบบแสงเดิมตอนเที่ยงวันคงเป็นไปไม่ได้ น่าเสียดายจริงๆ ครับ

7. ช่วยแนะนำหน่อย ซื้อกล้องรุ่นไหนดี?

ต้องขอโทษด้วยจริงๆ แต่ผมไม่รู้ครับ ในฐานะช่างภาพอาชีพ แน่นอนว่าผมพอเข้าใจเรื่องระดับและคุณภาพของอุปกรณ์อยู่บ้าง แต่ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่คือการคิดว่าช่างภาพจะรู้เรื่องกล้องรุ่นใหม่ๆ ในทุกระดับงบประมาณ ยกตัวอย่างเช่น ผมรู้ชัดเจนว่าตัวเองอยากได้กล้องรุ่นไหนและมีงบพอสำหรับรุ่นไหน ซึ่งทั้งสองอย่างก็มีราคาเริ่มต้นเฉพาะตัวบอดี้เปล่าๆ ที่สองถึงสามพันดอลลาร์เข้าไปแล้ว (ยังไม่รวมเลนส์ด้วยซ้ำ) ผมไม่ได้ติดตามตลาดกล้องระดับเริ่มต้นเลยแม้แต่น้อย รุ่นใหม่ออกมาแทบจะทุกสองสามเดือน และรุ่นล่าสุดของกลุ่มนั้นก็เอามาเทียบไม่ได้เลยกับมาตรฐานขั้นต่ำที่ผมต้องใช้ในการทำงาน ผมเลยไม่เคยหันไปมองตลาดนั้นเลย

8. รูปนี้ตั้งค่ากล้องยังไง?

ผมเปิดไฟล์ต้นฉบับแล้วบอกค่าพารามิเตอร์เป๊ะๆ ของภาพไหนก็ได้ แต่เชื่อผมเถอะว่ารู้ไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรคุณเลย เพราะมีปัจจัยภายนอกมากมายที่ส่งผลต่อการตั้งค่าเหล่านั้น ยังไม่นับรวมอารมณ์ของช่างภาพในเสี้ยววินาทีที่กดชัตเตอร์และการตกแต่งภาพหลังจากนั้น ต่อให้รู้ค่าตัวเลขทั้งหมดคุณก็ไม่มีทางถ่ายออกมาเหมือนเดิมได้ ต่อให้มายืนอยู่ข้างๆ ผมแล้วตั้งค่าแบบเดียวกันเป๊ะ ภาพที่ได้ก็ยังแตกต่างกันอยู่ดี จะดีกว่าหรือแย่กว่านั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ที่แน่ๆ คือไม่เหมือนเดิม! เพราะฉะนั้นอย่าไปยึดติดกับตัวเลขเลยครับ ลองทดลองด้วยตัวเองแล้วค้นหาทางของตัวเองดีกว่า